Η ανωνυμία του/της δότη/τριας γεννητικού υλικού στην ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή

Μαρίνα Σολακούδη

Περίληψη


Στις σύγχρονες κοινωνίες ένα από τα φλέγοντα ζητήματα είναι αυτό της ανθρώπινης αναπαραγωγής και της διασφάλισης της απόκτησης απογόνων. Ανέκαθεν η απόκτηση τέκνου, αποτελούσε βασική ανθρώπινη ανάγκη, είτε στο πλαίσιο της έγγαμης συμβίωσης, είτε, πιο πρόσφατα, στο πλαίσιο εναλλακτικών σχημάτων ελεύθερης συμβίωσης. Τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι οι γυναίκες ή τα ζευγάρια αποφασίζουν την απόκτηση τέκνου σε μεγαλύτερες ηλικίες, οι δυσκολίες είναι μεγαλύτερες. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου οι ραγδαίες επιστημονικές εξελίξεις, ιδίως στον τομέα της ιατρικής, οδήγησαν στη διαμόρφωση επιστημονικών μεθόδων που κάλυψαν, σε μεγάλο βαθμό, τα προβλήματα φυσικής αναπαραγωγής και βοήθησαν πολλούς ανθρώπους να αποκτήσουν απογόνους με ιατρική υποβοήθηση. Πολλά είναι τα ζητήματα και πολλοί οι ηθικοί, βιοηθικοί, θρησκευτικοί και άλλοι προβληματισμοί που εμφανίζονται κατά την εφαρμογή των διαφόρων μορφών ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Η παρούσα μελέτη εστιάζει στην ετερόλογη τεχνητή γονιμοποίηση (την απόκτηση, δηλαδή, τέκνου με ξένο γεννητικό υλικό από τρίτο δότη) και στην παρουσίαση του θεσμικού πλαισίου που διέπει την ταυτότητα του δότη γεννητικού υλικού, σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο. Θα ασχοληθούμε, δηλαδή, με το ερώτημα: Ανωνυμία του τρίτου δότη, αποκάλυψη της ταυτότητάς του στο τέκνο ή κάποιο ενδιάμεσο σύστημα;


Πλήρες Κείμενο:

PDF

Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.





 

logo EUC