Το πρότυπο του «Μέντορος» στην εποχή μας

Προκόπη Παυλόπουλου

Περίληψη


Στους χαλεπούς καιρούς που βιώνουμε, και ιδίως στο πλαίσιο της, lato sensu, Πανεπιστημια-κής μας Κοινότητας, τίθεται, με ολοένα και μεγαλύτερη έμφαση, το ζήτημα: Αρκεί η μετά-δοση της γνώσης από τους διδάσκοντες στους διδασκόμενους ή απαιτείται, επιπλέον, ο δι-δάσκων -ο «Δάσκαλος»- να υπηρετεί και ένα πρότυπο επιστήμης και ζωής, προκειμένου να επιτελεί την αποστολή του στο ακέραιο; Με άλλες λέξεις έχουμε σήμερα ανάγκη από «Μέ-ντορες»; Η ειδικότερη αναφορά στην Πανεπιστημιακή μας Κοινότητα δικαιολογείται και από το ότι στην Χώρα μας, όπως προκύπτει από τις διατάξεις του άρθρου 16 παρ. 5 και 6 του Συντάγματος, ακολουθούμε, διαχρονικώς, το κλασικό ευρωπαϊκό πρότυπο της «σωμα-τειακού» -και όχι «ιδρυματικού», κατά την αγγλοσαξωνική παράδοση, κατ’ εξοχήν δε στις ΗΠΑ- χαρακτήρα οργάνωσης του Πανεπιστημίου. Ήτοι της οργάνωσης που ανταποκρίνε-ται στην αρχή της «Universitas Magistrorum et Scholarium», δηλαδή της ένωσης διδασκό-ντων και διδασκομένων, όπου ο διδάσκων, κατά την οιονεί «φυσική» αποστολή του, δεν πρέπει ν’ αρκείται στην απλή διδασκαλία αλλά, σχεδόν αυτονοήτως, οφείλει να υπηρετεί, όπως εκτίθεται και στην συνέχεια, ένα πρότυπο πραγματικού «Δασκάλου» και στην ζωή εν γένει. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα επιβάλλει μια σύντομη ανασκόπηση αφενός ως προς το ποιες είναι οι ρίζες του όρου «Μέντωρ» και πώς η έννοιά του εξελίχθηκε ως τις μέ-ρες μας. Και, αφετέρου, ως προς το αν εντός του πεδίου της σύγχρονης Μάθησης νοείται μια μορφή «Μέντορος» και τι μπορεί τούτο να συμβολίζει, εν τέλει, υπό όρους που προσι-διάζουν στην ιδιαιτερότητα της, επίσης σύγχρονης, μαθησιακής διαδικασίας.

Πλήρες Κείμενο:

PDF

Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.





 

logo EUC