Αρχή της Δίκαιης Δίκης και Αρχή της Εκατέρωθεν Ακροάσεως ή Αρχή της Αντιμωλίας

Έλενα Τόλλα

Περίληψη


Το παρόν άρθρο επικεντρώνεται στην Αρχή της Δίκαιης Δίκης και Αρχή της Εκατέρωθεν Α-κροάσεως ή Αρχή της Αντιμωλίας, σε διοικητικού δικαίου φύσεως υποθέσεις, επί των ζητημάτων που εξετάζονται αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, χωρίς να προωθηθούν με την αίτηση ακυρώ-σεως του αιτητή. Ειδικότερα, κατά πρώτον, εξετάζεται εάν η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εξετάζει και να κηρύττει την ακύρωση της προσβαλλόμενης διοικητικής πράξης για αυτεπαγ-γέλτως εξεταζόμενο λόγο ακυρώσεως, ο οποίος δεν προωθείται με την αίτηση ακυρώσεως του αιτητή, παραβιάζει την Αρχή της Δίκαιης Δίκης. Έμφαση δίνεται στο γεγονός πως η Αρχή της Εκατέρωθεν Ακροάσεως δεν τυγχάνει εφαρμογής μόνο μεταξύ των διαδίκων αλλά αφορά και τη σχέση του δικαστή με τους διαδίκους. Στην περίπτωση, κατά την οποία ο δικαστής με δική του αυτεπάγγελτη έρευνα εντόπισε πως η προσβαλλόμενη διοικητική πράξη δύναται να πάσχει για αυτεπαγγέλτως εξεταζόμενο λόγο ακυρώσεως και έχει πρόθεση να κηρύξει την ακύρωση της προ-σβαλλόμενης πράξης για αυτόν το λόγο οφείλει πρώτα να γνωστοποιήσει στα διάδικα μέρη την πρόθεση αυτή του Δικαστηρίου, ούτως ώστε να παραχωρηθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέ-σουν τους ισχυρισμούς τους επί του συγκεκριμένου νομικού σημείου. Εάν δεν το πράξει αυτό, τότε το Δικαστήριο παραβιάζει την Αρχή της Εκατέρωθεν Ακροάσεως. Εν συνεχεία, εξετάζεται εάν παρέχεται η δυνατότητα του πρωτόδικα επιτυχόντος αιτητή, πρωτόδικα, του οποίου αίτηση ακυρώ-σεως του έχει επιτύχει για αυτεπαγγέλτως εξεταζόμενο λόγο ακυρώσεως και αυτός αποτέλεσε και τον μόνο λόγο ακυρώσεως που εξετάσθηκε, να καταχωρήσει έφεση και να ζητήσει από το Δευτε-ροβάθμιο Δικαστήριο την εξέταση των υπόλοιπων νομικών λόγων ακυρώσεως που ήγειρε με την αίτηση ακυρώσεως του αλλά δεν εξετάστηκαν από το Πρωτόδικο Δικαστήριο. Παρατίθενται σχε-τικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου με σκοπό να εντοπιστούν οι προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο μια τέτοια έφεση, ενώ ταυτόχρονα προσεγγίζεται μια συνοπτική ανάλυση τους. Ολοκληρώνοντας, προκύπτει πως παρόλο που υπάρχουν οι νομολογιακές μέχρι σήμερα προϋποθέσεις για να δίνει δεκτή η έφεση του επιτυ-χόντος αιτητή, του οποίου η αίτηση ακυρώσεως έχει επιτύχει για έναν και μόνο λόγο ακυρώσεως και αυτός είναι αυτεπαγγέλτως εξεταζόμενος, το ζήτημα κατά πόσο υπάρχει ουσιαστική διασφάλιση των εγγυήσεων των Αρχών της Δίκαιης Δίκης παραμένει..

Πλήρες Κείμενο:

PDF

Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.





 

logo EUC