Η εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων ως πτυχή της δικαστικής προστασίας Tο πρόβλημα συμμόρφωσης με τις ακυρωτικές αποφάσεις.

Eleutheria Araliou

Περίληψη


Η έκδοση ακυρωτικής απόφασης μετά από μια διοικητική δίκη στο Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου και πλέον στο νεοσυσταθέν διοικητικό δικαστήριο, δεν προοιωνίζει πάντα την εφαρμογή της από την διοίκηση και την ικανοποίηση του επιτυχόντος προσφεύγοντα. Την διαχρονική απροθυμία των διοικητικών οργάνων να επανεξετάσουν και να συμμορφωθούν με τις δικαστικές αποφάσεις που καταλήγει σε παραβίαση του δεδικασμένου και ατέρμονες δικαστικές διαδικασίες, αποσκοπεί να καταδείξει το παρόν άρθρο. Αναζητεί τα αίτια του φαινομένου στο αντικειμενικά πολύπλοκο και όχι πάντα ξεκάθαρο καθήκον ως προς τις ενέργειες συμμόρφωσης, αλλά κυρίως στην έλλειψη εξαναγκαστικών νομοθετικών διατάξεων που να επιβάλλουν κυρώσεις. Επιπρόσθετα η ελληνική έννομη τάξη, παρόλο που έχει να επιδείξει ένα ολοκληρωμένο νομοθετικό πλαίσιο που εγγυάται την εκτέλεση ακυρωτικών αποφάσεων και καταψηφιστικών-χρηματικών απαιτήσεων εναντίον του Δημοσίου, και παρά την λειτουργία των συμβουλίων συμμόρφωσης που βελτίωσε την διαδικασία ελέγχου συμμόρφωσης στις αποφάσεις του ΣτΕ, εντούτοις στιγματίζεται από πολλές καταδίκες από το δικαστήριο του Στρασβούργου. Η παράθεση αυτής της νομολογίας θα καταδείξει την επιρροή των εθνικών μέσων εκτέλεσης των αποφάσεων, ιδιαίτερα δε των αποφάσεων εναντίον της Διοίκησης, στην πραγμάτωση του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ και της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας. Ως εναρκτήρια σκέψη, αναλύονται οι ουσιαστικές και δικονομικές πτυχές της έννομης προστασίας με την πρόσβαση στο Δικαστήριο παραθέτοντας παράλληλα τις συνταγματικές αλλά και ενωσιακές διατάξεις ή πρόνοιες του διεθνούς δικαίου που διασφαλίζουν την δικαστική προστασία και ειδικότερα το δικαίωμα σε εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων.

Πλήρες Κείμενο:

PDF

Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.





 

logo EUC